Δεν είμαστε απλώς αλληλέγγυοι, παλεύουμε μαζί!

Οι πολεμικές επεμβάσεις και η ευρύτερη αποσταθεροποίηση στο χώρο της Μέσης Ανατολής, έχουν οδηγήσει στο αιματοκύλισμα των λαών, σε τεράστιες μετακινήσεις πληθυσμών και το ξερίζωμα χιλιάδων ανθρώπων από τη χώρα τους. Η εγκληματική πολιτική της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ αποκρυσταλλώνεται στα πολύνεκρα ναυάγια στο Αιγαίο και στους υπερυψωμένους φράχτες στα σύνορα της “Ευρώπης των λαών και της αλληλεγγύης”. Η ΕΕ και οι κυβερνήσεις των χωρών της ακολουθούν απέναντι στους πρόσφυγες όλο και πιο εχθρικές, συντηρητικές πολιτικές εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των οικονομικά ισχυρών. Οι αποφάσεις για κατασχέσεις χρημάτων και προσωπικών ειδών των προσφύγων, το μαρκάρισμα στις πόρτες των σπιτιών όπου κατοικούν πρόσφυγες, οι αποφάσεις για μαζικές απελάσεις δεν αποτελούν τίποτα άλλο παρά αυταρχικά μέτρα στο όνομα μιας δήθεν “ασφάλειας” από τους “ξένους” παραπέμποντας στις πιο σκοτεινές περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας. Οι ξενοφοβικές και ρατσιστικές πολιτικές των κυβερνήσεων συμπληρώνονται και απο τις επιθέσεις νεοναζιστικών ομάδων στους πρόσφυγες σε μια σειρά χωρών. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ευθυγραμμίζεται με αυτές τις εγκληματικές πολιτικές με τα νατοϊκα πλοία να αρμενίζουν στο Αιγαίο, μετά την πρόσφατη συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας

Γεμίζει με χιλιάδες πρόσφυγες - μετανάστες τα εννέα κέντρα κράτησης, τα κρατητήρια αστυνομικών τμημάτων, τα μεταγωγών, τις φυλακές – hot spot και ετοιμάζει τις απελάσεις των νέων προσφύγων, που είτε δεν τους δίνει δυνατότητα για υποβολή αιτήσεων ασύλου ή που δεν ζητούν άσυλο στην Ελλάδα ή που θα απορρίπτεται η αίτησή τους με φαστ τρακ κριτήρια. Ήδη στη Μυτιλήνη έφτασαν 50 αστυνομικοί από την Ολλανδία για να συνοδεύουν τους πρόσφυγες που θα επαναπροωθούνται με αεροσκάφος προς τη Σμύρνη με την αναλογία δύο αστυνομικοί ανά έναν πρόσφυγα. Ενώ, ναυλώθηκαν από τη Frontex και δύο πλοία τούρκικων συμφερόντων μέσω ελληνικών ναυτιλιακών εταιρειών τα οποία και θα μεταφέρουν 250 συνολικά μετανάστες τη μέρα με τη συνοδεία άλλων τόσων αστυνομικών της Frontex. Λεφτά ρέουν στις εφοπλιστικές, αλλά και στα ξενοδοχεία, αφού για τους ευρωπαίους αξιωματούχους έχει ενοικιασθεί το σύνολο των δωματίων σε ξενοδοχεία και των ενοικιαζομένων δωματίων στην πόλη της Μυτιλήνης και σε ακτίνα πολλών χιλιομέτρων από την πόλη.
Όλα αυτά δηλαδή στη βάση της σκληρής λογικής ενός ερμητικά κλειστού φρουρίου που επιτρέπει στοχευμένα τη διέλευση στη ευρωπαϊκή γη πολύ μικρού αριθμού διωκόμενων από εμπόλεμες χώρες της Αφρικής και της Ασίας, στη λογική της άμεσης ενσωμάτωσής τους στο φθηνό εργατικό, ελαστικά εργαζόμενο και πλήρως εκμεταλλεύσιμο δυναμικό των χωρών της ΕΕ, ενώ το υπόλοιπο το αφήνει στη μοίρα του. Αυτό τον στόχο εξυπηρετούν οι κεντρικά σχεδιαζόμενες ευρωπαϊκές πολιτικές για: (α) σαφή διάκριση ανάμεσα σε πρόσφυγες και μετανάστες, (β) ενδυνάμωση της Frontex και των δυνάμεων αποτροπής της θαλάσσιας μετακίνησης και στρατιωτικοποίηση των θαλάσσιων συνόρων τόσο στο Αιγαίο όσο και ευρύτερα στη Μεσόγειο, (γ) δημιουργία hotspots στα νησιά του Αιγαίου και αλλού για έναν διοικητικά αποτελεσματικό διαχωρισμό μεταξύ των προσφύγων και μεταναστών, με τους δεύτερους να απελαύνονται με ταχείες διαδικασίες και (δ) ανάθεση του ΝΑΤΟ σε ρόλου χωροφύλακα, στο Αιγαίο.
Στον αντίποδα της παραπάνω κατάστασης εργατικά σωματεία, φοιτητικοί σύλλογοι, συλλογικότητες περιοχών αλλά και πολλοί αλληλέγγυοι έχουν εκφράσει έμπρακτα την ταξική αλληλεγγύη τους στους πρόσφυγες που καταφτάνουν στη χώρα. Το ελπιδοφόρο κίνημα αλληλεγγύης που έχει αναπτυχθεί πρέπει να συνεχίσει με αμείωτη ένταση σε ρήξη με λογικές φιλανθρωπίας (βλ. ΜΚΟ καθώς και κινήσεις νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, ΔΑΠ-ΝΔΦΚ), με κατεύθυνση μπολιάσματος με αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό στίγμα και κατάδειξης  των ενόχων κυβέρνησης-ΕΕ-ΝΑΤΟ για τον πόλεμο στην Συρία και το προσφυγικό ζήτημα. Ένα κίνημα που θα συντονίζει και θα ενοποιεί τις δομές αλληλεγγύης με απεύθυνση στο ίδιο τον κόσμο του κινήματος, θα εμπλέκει εργατικά σωματεία, φοιτητικούς συλλόγους, εργατικές λέσχες, συλλογικότητες και κοινωνικούς φορείς και θα συγκρούεται ιδεολογικά και έμπρακτα με τις φασιστικές φωνές που προσπαθούν να βρουν πάτημα σε τέτοιες στιγμές.

Αγωνιζόμαστε:

• Να ανοίξουν τώρα οι συνοριακές δίοδοι για τους πρόσφυγες προς την Ευρώπη αλλά και μεταξύ των χωρών της Ευρώπης. Να πέσει ο φράχτης του Έβρου. Κανένας φράκτης στην Ευρώπη.
• Ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, τις επεμβάσεις και τους βομβαρδισμούς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και στη συμμετοχή της χώρας μας με οποιαδήποτε κάλυψη, βάσεις, υποδομές, στρατό. Άμεση αποχώρηση του ΝΑΤΟ από το Αιγαίο και τις επιχειρήσεις ενάντια στους πρόσφυγες.
• Ενάντια στις ανάλγητες αντιμεταναστευτικές πολιτικές της ΕΕ και της ελληνικής κυβέρνησης.
• Άμεση έξοδο της χώρας από ΝΑΤΟ-ΕΕ. Είναι πια φανερό ότι η παραμονή μας στις ενώσεις αυτές δεν προστατεύει τον λαό από τον πόλεμο, όπως διακηρυσσόταν, αλλά τον φέρνει πιο κοντά σε αυτόν.
• ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΩΡΑ Η ΝΑΤΟΪΚΗ ΒΑΣΗ ΣΤΗ ΣΟΥΔΑ!

Όλοι/ες στην αντιιμπεριαλιστική-αντιπολεμική πορεία στη Σούδα στις 10 Απρίλη.

Σ.Α.Α.ΦΟΙ.Κ.-Ε.Α.Α.Κ.

6 Δεκέμβρη: Η νεολαία θα σπάσει την τρομοκρατία Κυβέρνησης- Ε.Ε.- Κεφαλαίου

Δεκέμβρης 2008: O δεκαπεντάχρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος πέφτει νεκρός από σφαίρα αστυνομικού στα Εξάρχεια. Η αυθαιρεσία της αστυνομίας και του κράτους εκείνη τη βραδιά δείχνει με τον πιο βάρβαρο τρόπο το πρόσωπό της. Με την παγκόσμια οικονομική κρίση να έχει μόλις ξεσπάσει, η κρατική δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου, ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Χιλιάδες μαθητές, φοιτητές και εργαζόμενοι βγήκαν στου δρόμους να διαδηλώσουν ενάντια στην ωμή κρατική βία, με καταλήψεις και προκηρύξεις απεργιών. Πίσω από αυτή την αυθόρμητη οργή, ήταν η ανάγκη της νεολαίας αλλά και του λαού συνολικότερα να εκφράσει την ανάγκη του για κοινωνική δικαιοσύνη, ζωή με αξιοπρέπεια.

Σήμερα, και με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η κρατική καταστολή είναι το ίδιο έντονη και ασφυκτική. Κράτος και αστυνομία εξακολουθούν να ασκούν «νόμιμη» ή παράνομη βία σε οποιοδήποτε αντιστέκεται, αμφισβητεί, διαδηλώνει και αγωνίζεται. Από την επίθεση των ΜΑΤ στις κινητοποιήσεις των αγροτών, μέχρι τις συλλήψεις στο εργοστάσιο Γενικής Ανακύκλωσης των Ιωαννίνων και την εισβολή στα σπίτια 5 φοιτητών και εργαζομένων με ευρωπαϊκό ένταλμα. Οι νέοι Δεκέμβρηδες είναι αναπόφευκτοι. Γιατί είμαστε η γενιά που δεν έχει τίποτα να χάσει. Είμαστε η καταδικασμένη γενιά δίχως σπίτι, εργασία και μέλλον. Γι’ αυτό οφείλουμε να βγούμε όλοι στους δρόμους, όχι απλά σαν μια μέρα μνήμης, αλλά για να τους θυμίσουμε ότι όσο και αν προσπαθούν, η νεολαία δεν θα σταματήσει ούτε στιγμή να αγωνίζεται για τα δικαιώματα της, τα όνειρα της και το μέλλον της.

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΛΙΟΝΤΑΡΙΩΝ 18.00

Σ.Α.Α.ΦΟΙ.Κ. - Ε.Α.Α.Κ.

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ

Ενάμιση μήνα μετά τις εθνικές εκλογές βιώνουμε καθημερινά τις κοινωνικές επιπτώσεις της εφαρμογής του τρίτου μνημονίου. Ενώ το χρέος διογκώνεται, οι συνθήκες διαβίωσής μας γίνονται ολοένα και πιο ασφυκτικές. Σύμφωνα με τις επιταγές της ΕΕ καταργούνται δικαιώματα και κεκτημένα αγώνων εδώ και χρόνια και παράλληλα προωθείται η επισφαλής και μαύρη εργασία. Ταυτόχρονα, στα πλαίσια της κερδοφορίας του διεθνούς και εγχώριου κεφαλαίου θυσιάζονται τόσο οι λαοί, όσο και το φυσικό περιβάλλον στο οποίο βασίζεται η επιβίωση όλων. Οι ίδιες δυνάμεις δημιουργούν πολέμους στη Μέση Ανατολή, σφαγιάζοντας και ξεριζώνοντας ανθρώπους, προκαλώντας κύματα προσφύγων, μετατρέποντας τη Μεσόγειο σε ένα απέραντο νεκροταφείο.

Πολιτική συγκυρία

Οι εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη, ήρθαν μέσα σε ένα πολύ σύντομο διάστημα, μετά το συντριπτικό 62% του ΟΧΙ του δημοψηφίσματος, το οποίο αποτέλεσε μεγάλο σταθμό, δίνοντας την ευκαιρία σε μεγάλο κομμάτι του λαού και της νεολαίας να εμφανιστεί και πάλι στο προσκήνιο. Οι μεγαλειώδης συγκεντρώσεις υπέρ του ΟΧΙ, η απόρριψη της προπαγάνδας και των εκβιαστικών διλημμάτων των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης και της ΕΕ (capital controls, άτακτη έξοδος από την ευρωζώνη, εργοδοτική τρομοκρατία) και τελικά η συντριπτική επικράτηση του ΟΧΙ και η λαϊκή βούληση για σταματημό των μνημονίων και της λιτότητας δεν ήταν ένα πυροτέχνημα.

Τα ερωτήματα που αναπτύχθηκαν μέσα από το ΟΧΙ και κυριότερα μέσα από το ΟΧΙ μέχρι τέλους, το οποίο δημιούργησε ένα ρεύμα ρήξης και σύγκρουσης, συνιστούσαν μια δυναμική, η οποία έπρεπε με κάποιο τρόπο να καμφθεί και να ενσωματωθεί, ώστε να μην αποτελέσει απειλή για την εφαρμογή των σκληρών μνημονιακών μέτρων.

Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι, ενώ στις εκλογές του Γενάρη το κυρίαρχο ερώτημα τέθηκε από τα μνημονιακά κόμματα και τα ΜΜΕ γύρω από το “μνημόνιο-αντιμνημόνιο”, στις εκλογές εξπρές της 20ης Σεπτέμβρη, καλούσαν το λαό και τη νεολαία να ψηφίσει τον καλύτερο διαχειριστή του μνημονίου, με αποτέλεσμα να διαμορφώνεται ένας κοινοβουλευτικός συσχετισμός με 95% των εδρών να καταλαμβάνεται από δυνάμεις που στηρίζουν την αστική επίθεση λεηλασίας των εργατικών - νεολαιίστικων δικαιωμάτων και διεκδικήσεων και την πλήρη εφαρμογή των μνημονίων. Ένα κύριο συμπέρασμα που αποτυπώνεται από την εκλογική διαδικασία  είναι πως υπάρχει κενό πολιτικής εκπροσώπησης, που αντικατοπτρίζεται στα υψηλά ποσοστά αποχής.

Μπορεί όλα τα παραπάνω να δείχνουν μια έντονη προσπάθεια σταθεροποίησης του πολιτικού σκηνικού (ειδικά με τις πολλαπλές μνημονιακές εφεδρείες εντός του κοινοβουλίου), όμως στην πραγματικότητα η ψήφιση των εφαρμοστικών νόμων του μνημονίου 3, ανοίγει ένα πεδίο κοινωνικών αντιπαραθέσεων και σε αυτό το πλαίσιο, ο δικός μας ρόλος είναι αναγκαίο να είναι καθοριστικός, προκειμένου τα ψήγματα αντίστασης και η απόσταση που υπάρχει ανάμεσα στη λαϊκή βούληση που εκφράστηκε από το ΟΧΙ και το κοινοβούλιο να μετατραπούν σε δύναμη συνολικής ανατροπής. Το παράδειγμα της απεργίας των ναυτεργατών και της κατάληψης του Ρεθύμνου δείχνουν την δυναμική ενός μεγάλου κομματιού του λαού απέναντι στο μέλλον που του ετοιμάζουν.

   

Για το προσφυγικό ζήτημα

Οι συνεχείς ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στις χώρες της Μέσης Ανατολής από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, οι προσπάθειες τους να καθορίσουν κάθε οικονομική, κοινωνική και πολιτική πτυχή στις αραβικές χώρες με θύματα πάντα τους λαούς της περιοχής σε συνδυασμό με τη δράση και την ενίσχυση του ISIS (από ιμπεριαλιστικές δυνάμεις), οδήγησαν ολόκληρους λαούς σε αδιέξοδο και γέννησαν πολύ μεγάλα προσφυγικά ρεύματα.

Η ΕΕ έχει δείξει από την αρχή τον αντιδραστικό και δολοφονικό της χαρακτήρα στηρίζοντας τις πολεμικές επιχειρήσεις, καλλιεργώντας το ρατσισμό και τον εθνικισμό και τετραπλασιάζοντας τις δαπάνες της  για την θωράκιση των συνόρων της  (ευρωστρατός, FRONTEX). Χαρακτηριστικά, το πόσο των 3 δις που παραχωρείται στον Ερντογάν για την καταδίωξη των προσφύγων και την καθήλωση τους στην Τουρκία, είναι το ίδιο ποσό που θα κοστίσει σε περικοπές το τρίτο μνημόνιο. Η κυρίαρχη τάση στην ΕΕ είναι ότι πέρα από ένα κομμάτι προσφύγων που προορίζονται για φθηνή εργατική δύναμη (πράγμα που θα χρησιμοποιηθεί για τη συνολική μείωση των μισθών όλων των εργαζομένων της Ευρώπης), το μεγαλύτερο κομμάτι προορίζεται για το περιθώριο και τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Βασική ανάγκη είναι η αναβάθμιση της πάλης απέναντι στους πολέμους, τον ιμπεριαλισμό, τον ευρωστρατό και τις επεμβάσεις του. Είναι ανάγκη σήμερα το κίνημα να εναντιωθεί συνολικά απέναντι στην ΕΕ και σε κάθε υπερεθνικό, ιμπεριαλιστικό μηχανισμό που γεννάει τα προσφυγικά ρεύματα. Στόχος είναι η δημιουργία επαφών, οργάνωση των ίδιων των προσφύγων και η ενότητά τους με τον ελληνικό λαό και το εργατικό κίνημα ενάντια στο ρατσισμό και την καταπίεση. Παλεύουμε για ανοιχτά σύνορα, να πέσει ο φράχτης στον Έβρο, διάλυση των στρατοπέδων συγκέντρωσης, χαρτιά και άσυλο σε πρόσφυγες και μετανάστες. Για να αντιμετωπίσουμε τη φασιστική απειλή διεκδικούμε να σταματήσει η φασιστική προπαγάνδα και οι δολοφονικές επιθέσεις, την ισόβια καταδίκη των νεοναζί της Χρυσής Αυγής και τον αποκλεισμό τους από κάθε γειτονιά και εργατικό χώρο.

Για την επίθεση στο Πανεπιστήμιο

Με την εφαρμογή του 3ου μνημονίου η επίθεση εντείνεται συνολικά σε όλα τα λαϊκά στρώματα. Βλέπουμε τη νεολαία σήμερα, είτε βρίσκεται εντός, είτε εκτός πανεπιστημίου, να έρχεται αντιμέτωπη με την ανεργία, την επισφάλεια ως κυκλική ανεργία (voucher, 5μηνα), τη μετανάστευση, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, την καταβαράθρωση των εργασιακών δικαιωμάτων. Είναι, εν τέλει, μια νεολαία, η οποία βρίσκεται στον πυρήνα της επίθεσης, με την προοπτική της να τσακίζεται περαιτέρω και αποκλείεται από κάθε κοινωνική παροχή.

Σήμερα, βλέπουμε να ετοιμάζεται νέος μνημονιακός νόμος που στηρίζεται στις συνθήκες του ΟΟΣΑ και τις επιταγές της ΕΕ, κατευθύνσεις που είδαμε να εκφράζονται παλιότερα με τον νόμο Διαμαντοπούλου - Αρβανιτόπουλου χωρίς να αμφισβητούνται στο νομοσχέδιο Μπαλτά και είχαν βρεί την μαχητική αντίδραση του φοιτητικού κινήματος. Η συνεχής υποχρηματοδότηση του Πανεπιστημίου, συγκεκριμένα φέρνει σε αδιέξοδα την ίδια την ύπαρξη του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του, δυσχεραίνοντας ακόμη περισσότερο τη θέση των φοιτητών. Για το χρέος που δεν δημιούργησε ο λαός αλλά καλείται να το πληρώσει, επιβάλλεται ακόμη και κούρεμα των αποθεματικών του Πανεπιστημίου.

Σήμερα διαμορφώνεται ένα εκπαιδευτικό σύστημα πολλών ταχυτήτων, όπου συνδυάζονται κατά περίπτωση διαφορετικά η διάλυση - αποσάθρωση με την επιχειρηματική ανασυγκρότηση. Στο Πανεπιστήμιο Κρήτης συγκεκριμένα, βλέπουμε ότι για να ξεπεραστεί το πρόβλημα της υποχρηματοδότησης η μόνη ''ρεαλιστική'' τους λύση είναι η είσοδος της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Το ζήτημα της μέριμνας και ειδικά το κομμάτι της σίτισης, το έχει αναλάβει η ιδιωτική εταιρία <<Γευσήνους>>, η οποία έχοντας ως κύριο στόχο το μέγιστο κέρδος, είναι φυσικό να μην την ενδιαφέρει πόσοι από τους φοιτητές του Π.Κ. θα σιτίζονται. Ομοίως και στη στέγαση, ενώ το Ηράκλειο έχει 5.500 φοιτητές, από αυτούς στεγάζονται ΜΟΝΟ οι 82 και μάλιστα σε κακές συνθήκες. Επιπλέον ενώ έχουν φτιαχτεί νέες υποδομές για την στέγαση των φοιτητών στα κτίρια της Κνωσού δεν ανοίγουν παραπάνω θέσεις για στέγαση. Συνολικά, η χρηματοδότηση των ιδρυμάτων ολοένα και λιγοστεύει, γεγονός που συνεπάγεται μειωμένες παροχές, υλικοτεχνική ανεπάρκεια, μείωση του προσωπικού αλλά και απλήρωτη εργασία (πρακτική). Έτσι οξύνονται οι ταξικοί φραγμοί στην εκπαίδευση.

      

Η πρόταση της ΕΑΑΚ

ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΧΩΡΟΥΝ! Η πολιτική του <<there is no alternative>> που επιτάσσει το δρόμο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των συνεχών μνημονίων, που προβάλλει και η κυβέρνηση ως μονόδρομο προς την πολυπόθητη ανάπτυξη, εμφανίζει λεφτά που χαρίζονται απλόχερα για τις τράπεζες και τους δανειστές και όχι για τις ανάγκες.

Μπροστά σε αυτή την αντίφαση που ντύνει κάθε μικρή και μεγάλη έκφανση της καθημερινότητάς μας, καλούμαστε να πάρουμε θέση και το κάνουμε στη βάση της αλληλεγγύης και της συλλογικής δράσης. Επιλέγουμε να αποφασίζουμε για όσα μας αφορούν μέσα από συλλογικές αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, όπως οι συνελεύσεις, μακριά από λογικές που θέλουν άλλους να αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς. Γνωρίζοντας πως οι κατακτήσεις κερδίζονται μέσα από πραγματικούς αγώνες υπεράσπισης των αναγκών της πληττόμενης πλειοψηφίας. Στο τιμόνι, οι πραγματικές ανάγκες και τα όνειρά μας που αρνούνται να μπουν σε προκατασκευασμένα καλούπια.

Για το λόγο αυτό, σαν ΕΑΑΚ αναλαμβάνουμε πολιτικές, ενωτικές πρωτοβουλίες στα πλαίσια της ανασυγκρότησης των φοιτητικών συλλόγων για ένα μέτωπο ρήξης και ανατροπής. Στη βάση αυτή, καλούμε όλους τους φοιτητές και τις φοιτήτριες να οργανωθούν στους Φοιτητικούς τους Συλλόγους και μέσα από τις Γενικές τους Συνελεύσεις να διεκδικήσουν δημόσια και δωρεάν Παιδεία χωρίς ταξικούς φραγμούς, διαγραφή του Χρέους και έξοδο από την ΕΕ.  

ΕΑΑΚ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

ΤΙΜΑΜΕ ΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΜΕ ΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ

  

 Ο φετινός εορτασμός τη Εξέγερσης του Πολυτεχνείου έρχεται σε μία ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο όπου πρέπει να εκφράσει ξανά τα σύγχρονα συμφέροντα των καταπιεσμένων, της εργατικής τάξης και της νεολαίας. Την ώρα που η αστική τάξη προσπαθεί να ακυρώσει τους αγώνες και τα κεκτημένα του πολυτεχνείου (βλ. δηλώσεις Μπογδάνου), η ίδια η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ διάλεξε οριστικά να βρίσκεται απέναντι από τα οράματα και τις αξίες του Πολυτεχνείου, ενάντια στον κόσμο της εργασίας. Μια κυβέρνηση που αποτελεί την αιχμή του δόρατος στη νέα βάρβαρη αντιλαϊκή επίθεση, εφαρμόζοντας το 3^ο, πιο βάρβαρο Μνημόνιο, ανατρέποντας πραξικοπηματικά την λαϊκή βούληση όπως εκφράστηκε στο δημοψήφισμα, όταν το 61,3% καταδίκασε τα Μνημόνια.

   Κάθε εποχή είναι διαφορετική και σήμερα δεν παλεύουμε ενάντια σε μια στρατιωτική δικτατορία, αλλά απέναντι στο ίδιο το σύστημα που γεννά το ρατσισμό και το φασισμό, τη φτώχεια και τους πολέμους. Ωστόσο, δε θα μπορούσαμε να μη σταθούμε στον αναβαθμισμένο ρόλο του ελληνικού στρατού που στέκεται εχθρικά στον αγώνα των ‘’από κάτω’’ για δουλειά, δικαιώματα, ελευθερία. Συμμετέχει στο πόλεμο κατά των μεταναστών, κάνει συνεχώς ασκήσεις ενάντια στις «ασύμμετρες απειλές», ενώ αποτελεί το διαπραγματευτικό χαρτί της ελληνικής αστικής πολιτικής για την αναβάθμιση του περιφερειακού της ρόλου στην Ανατολή Μεσόγειο, μέσω της πιο ενεργής πολεμικής εμπλοκής στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες με ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ισραήλ. Ο στρατός σήμερα εκπαιδεύεται-προετοιμάζεται ως κατασταλτικός μηχανισμός και απειλεί ευθέως τα λαϊκά κινήματα όπως αποδεικνύεται και με την τελευταία άσκηση ανακατάληψης εργοστασίου στην Κοζάνη, αλλά και την Πανελλαδική Άσκηση ΠΑΡΜΕΝΙΩΝΑΣ 2015, που εντάσσεται οργανικά στον πόλεμο τρομοκράτησης των λαών.

   Βρισκόμαστε σε μια περίοδο στην οποία οι εργαζόμενοι και η νεολαία καλούνται ξανά να επιλέξουν σε ποιο δρόμο θα βαδίσει η ιστορία. Θα δεχτούμε την βάρβαρη πολιτική που θέλουν να μας επιβάλλουν το κεφάλαιο και οι μηχανισμοί του, ζώντας χωρίς δικαιώματα και ελευθερίες, σε μια σύγχρονη δικτατορία διαρκείας; Ή το εργατικό, το νεολαιίστικο κίνημα και οι επαναστατικές δυνάμεις θα ανασυγκροτηθούν ριζικά και ποιοτικά, ώστε να ανατραπεί η σύγχρονη δικτατορία του κεφαλαίου και να ζήσουμε μια ζωή αξιοβίωτη, με βάση τις μεγάλες δυνατότητες της εποχής μας; Σήμερα καλούμαστε να γράψουμε στις πύλες των δικών μας Πολυτεχνείων τα σύγχρονα ΚΑΤΩ, τα σύγχρονα ΕΞΩ, όπως έκαναν οι εξεγερμένοι εκείνου το Νοέμβρη.

   Θέλουμε η φετινή 17 Νοέμβρη να σηματοδοτήσει το ξεκίνημα ενός μαζικού φοιτητικού κινήματος που θα ενώνει τις μάχες για δημόσια και δωρεάν παιδεία με το αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα, που θα συνδεθεί με τους εργαζομένους και τους αγώνες που δίνουν αλλά και θα απαιτήσει να σταματήσουν οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στη Μ. Ανατολή και η συμμετοχή της ελληνικής κυβέρνησης!

ΟΛΟΙ/-ΕΣ στο συλλαλητήριο στις 17/11 18.30 στην πλατεία Ελευθερίας!!

Σ.Α.Α.ΦΟΙ.Κ. - Ε.Α.Α.Κ.

Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΛΕΕΙ ‘’ΟΧΙ’’ ΣΤΗΝ ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ‘’ΝΑΙ’’ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΓΕΜΙΖΟΥΝ ΕΛΠΙΔΑ

   Φέτος , νέα φοιτητική χρονιά ξεκινάει και ήδη μεσολάβησαν πολλά : Δημοψήφισμα, 3^ο μνημόνιο και βουλευτικές εκλογές. Λίγο καιρό μετά το τέλος των διακοπών μπορούμε να πούμε ότι τουλάχιστον όλους μας έχουν ταρακουνήσει οι εξελίξεις από το κεντρικό πολιτικό σκηνικό, αλλά και κοινωνικές τραγωδίες όπως οι πνιγμοί προσφύγων  καθώς και ο εγκλωβισμός προσφύγων θυμάτων πολέμου στην Ελλάδα λόγω των κανονισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

   Αρχικά, το δημοψήφισμα της 5^ης Ιούλη ανέδειξε με σαφή τρόπο τη συσσωρευμένη οργή των εργαζόμενων και της νεολαίας απέναντι στους εκβιασμούς και τις επιταγές της Ε.Ε. Μια οργή ενός μεγάλου κομματιού του 62% ΟΧΙ, που κατάφερε να νικήσει την εργοδοτική τρομοκρατία, δεν φοβήθηκε από τα capital controls και αψήφησε τη μιντιακή προπαγάνδα φωνάζοντας ένα βροντερό ΟΧΙ. Πρωταγωνιστικό ρόλο στην δυναμική του ΟΧΙ έπαιξε το 85% τις σπουδάζουσας νεολαίας. Μιας νεολαίας που έρχεται για να ζήσει στην ανεργία, την επισφάλεια, τα voucher και με μισθό 400 ευρώ. Μιας νεολαίας που μεγάλο κομμάτι της  δεν μπορεί να σπουδάσει γιατί ζει στο πετσί της την οικονομική κρίση, την ίδια ώρα που διαλύεται κάθε έννοια δημόσιας και δωρεάν παιδείας. Μια γενιά, η οποία κραυγάζει ότι δεν πάει άλλο και ψάχνει τους δρόμους για να πάει αλλιώς!

   Όμως παρόλη την ξεκάθαρη και δυναμική φωνή του λαού το περήφανο ΟΧΙ της 5^ης Ιούλη μετατράπηκε σε ένα ταπεινωτικό ΝΑΙ από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Η μνημονιακή συμφωνία της κυβέρνησης  ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν ήταν τυχαία. Αντίθετα ήρθε να επιβεβαιώσει την 6μηνη κυβερνητική πολιτική αστικής διαχείρισης, που ως αποτέλεσμα είχε την κατάρρευση του προεκλογικού μύθου του Τσίπρα <<Ούτε ρήξη, ούτε υποταγή>> το οποίο οδήγησε τον ελληνικό λαό στην υποταγή. Το παράδειγμα ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνει ότι οποιαδήποτε κυβέρνηση πάει να διαχειριστεί το καπιταλιστικό σύστημα, το χρέος και τις δανειακές συμβάσεις και να διαπραγματευτεί ‘καλύτερες συμφωνίες’ με τους εκβιαστές της Ε.Ε. καταλήγει να ψηφίζει μνημόνια εξαθλιωτικά για τους εργαζόμενους και την εργατική νεολαία.

   Το 3^ο μνημόνιο έρχεται να καταπατήσει ακόμα περισσότερο τα εργατικά-λαϊκά  δικαιώματα με μέτρα όπως τη μείωση των μισθών και των συντάξεων, τη διατήρηση του ΕΝΦΙΑ, την αύξηση της φορολόγησης και στους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, τις συνεχείς ιδιωτικοποιήσεις και τις μαζικές απολύσεις σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.

Όσον αφορά το πανεπιστήμιο το 3^ο μνημόνιο έρχεται να βαθύνει την επίθεση του. Συγκεκριμένα προβλέπονται :

•   Η επιχειρηματικοποίηση, δηλαδή η άντληση κέρδους των επιχειρήσεων και των εργοδοτών μέσω της έρευνας και των προγραμμάτων των πανεπιστημίων.
•  Η περαιτέρω περικοπή της χρηματοδότησης της εκπαίδευσης και η λιτότητα σε όλα τα επίπεδα.
•   Η αξιολόγηση όλων των παραγόντων της εκπαίδευσης, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα την μείωση των μισθών ή την απόλυση του προσωπικού καθώς και την δημιουργία σχολών πολλών ταχυτήτων
•  Η μαθητεία, δηλαδή η απλήρωτη εργασία για την πλειοψηφία των αποφοίτων της τεχνικής εκπαίδευσης.

   Άλλωστε, η τριτοβάθμια εκπαίδευση αποτελούσε ανέκαθεν θύμα της επίθεσης. Παλαιότερο με τον «νόμο Διαμαντοπούλου» το «σχέδιο Αθηνά», το κλείσιμο σχολών και συγχωνεύσεις των τμημάτων, την καταλήστευση των αποθεματικών των πανεπιστημίων κατά 70%, την κραυγαλέα υποχρηματοδότηση, που έχει άμεσο αντίκτυπο στα βιβλία, στις εστίες και τη σίτιση καθώς και με τις απολύσεις των διοικητικών υπαλλήλων, αλλά και πιο πρόσφατα με τις διαγραφές  των φοιτητών επιβεβαιώνεται ότι οι κυβερνήσεις από κοινού με την Ε.Ε. έχουν σχέδιο διάλυσης κάθε έννοιας δημόσιας  και δωρεάν παιδείας.

   Την ίδια ώρα που η καπιταλιστική κρίση βαθαίνει , που προσπαθούν τα κανάλια να μας πείσουν ότι είμαστε μια χαμένη γενιά, εμείς ξέρουμε ότι η εποχή μας γεννά δυνατότητες να φέρουμε τον κόσμο ανάποδα. Είναι χρέος της γενιάς μας να βγούμε στην αντεπίθεση με ένα νέο πολιτικά επικίνδυνο φοιτητικό κίνημα. Μόνο ο οργανωμένος λαός και η νεολαία μέσα από τους αγώνες τους μπορούν να φέρουν τον κόσμο ανάποδα, να γκρεμίσουν τον παλιό κόσμο που σαπίζει και να χαράξουν έναν άλλο κόσμο χωρίς χρέος, μνημόνια, ευρώ, Ε.Ε. αλλά θα ξαναγεννήσει την συλλογική επιθυμία για μια άλλη κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, στην οποία δεν θα ζούμε ανάλογα με τις ικανότητες μας, αλλά με βάση τις ανάγκες μας!

Σ.Α.Α.ΦΟΙ.Κ. - Ε.Α.Α.Κ.

Όλη η εξουσία στις γενικές συνελεύσεις!

Αντεπιθεση τωρα

 ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΡΑ

  Όχι πολύ μετά την πτώση της δεξιάς συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ μέσω των βουλευτικών εκλογών που πραγματοποιήθηκαν στις 25 Ιανουαρίου μια νέα κατάσταση δημιουργήθηκε στο πολιτικό σκηνικό της χώρας. Ενώ ο κύριος προβληματισμός που υπήρχε στις εκλογές αυτές ήταν αν θα συνεχιστεί η αντιδραστική-αντιλαϊκή πολιτική ή όχι βλέπουμε πως και η νέα συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ παρ ’όλες τις προεκλογικές της υποσχέσεις έρχεται και παίζει το ρόλο του συνεχιστή της ίδιας πολιτικής. Κατά κύριο λόγο αυτό προκύπτει από την πολιτική επιλογή για παραμονή της χώρας στο ασφυκτικό πλαίσιο της ΕΕ καθώς και την αποδοχή για αποπληρωμή του χρέους.

   Η επιλογή της ¨διαπραγμάτευσης¨ με τους δανειστές και όχι της ρήξης με αυτούς σηματοδοτεί ένα νέο γύρο αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων που έρχονται να επιβαρύνουν την ήδη υπάρχουσα κατάσταση. Η επίθεση αυτή φυσικά δεν αφήνει εκτός και τα ανώτατα ιδρύματα. Δεν έφτανε η ήδη επιβαρυμένη κατάσταση που δημιουργήθηκε τα τελευταία χρόνια μέσω των αντιεκπαιδευτικών  μεταρρυθμίσεων (σχ. Αθηνά, ν. Διαμαντοπούλου) και την υποχρηματοδότηση των πανεπιστημίων καθώς και τις απολύσεις των διοικητικών υπαλλήλων έρχεται τώρα να προστεθεί το ¨κλέψιμο¨ των αποθεματικών ταμείων. Με αύτη την κίνηση η κυβέρνηση δείχνει πως η κάλυψη των βασικών αναγκών των φοιτητών δεν είναι προτεραιότητα της μιας και αυτά τα χρήματα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ώστε να σιτίζονται/στεγάζονται περισσότεροι φοιτητές αντί να μειώνει τις ήδη υπάρχουσες θέσεις.  Εδώ η νεολαία καλείται να μην μείνει θεατής αλλά να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο και να δώσει την δική της μάχη.

Πλέον ο ρόλος του φοιτητικού κινήματος έχει αναβαθμιστεί, χρειαζόμαστε ζωντανούς συλλόγους, συλλόγους ασπίδα για την επίθεση που δέχεται το φοιτητικό σώμα. Συλλόγους που θα βάζουν στην πρώτη γραμμή τα αιτήματα τους και θα επιβάλουν τις ανάγκες τους που δεν ορίζονται από το πλαίσιο των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών και της αποπληρωμής του χρέους αλλά από την ανάγκη για αύξηση της χρηματοδότησης και για δημοσιά και δωρεάν παιδεία. Απαιτούμε την αναβάθμιση της ποιότητας σπουδών, την κατοχύρωση των ενιαίων πτυχίων και των εργασιακών δικαιωμάτων και την επιστροφή των χρημάτων που κλάπηκαν από το κούρεμα του PSI.

  Το φοιτητικό κίνημα πρέπει να αντεπιτεθεί άμεσα να βάλει τις ανάγκες του μπροστά και να είναι ξεκάθαρο απέναντι σε κάθε κυβέρνηση διαχείρισης του συστήματος. Πρέπει να προβάλει μια συνολική απάντηση για τις δωρεάν σπουδές, για τους αξιοπρεπείς όρους και ρυθμούς τους, την φοιτητική μέριμνα και την επαρκή χρηματοδότηση των σχολών. Σήμερα έχει περισσότερο νόημα παρά ποτέ να ξεφύγουμε από την απάθεια και την λογική ότι τίποτα δε μπορεί να αλλάξει, που καλλιεργείται από διάφορες πλευρές. Σήμερα ο Σύλλογος πρέπει να επιστρέψει σε κατάσταση διαλόγου και διεκδίκησης ξεφεύγοντας από τον λήθαργο της…ταχυφαγείας και της απουσίας συνελεύσεων, για να εγγυηθούμε όλοι ότι όσα μας απασχολούν από τη λέσχη έως την αλλαγή του προγράμματος σπουδών  θα βρουν νικηφόρα απάντηση. Γιατί όπως έχει δείξει και η ιστορία μόνο με συλλογικούς αγώνες μπορούμε να κερδίσουμε ότι μας αξίζει.

        ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΤΗΣ ΑΠΑΞΙΑΣ,
          ΣΥΛΛΟΓΟ ΝΙΚΗΦΟΡΩΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΩΝ!

  Σ.Α.Α.Φοι.Κ. Ε.Α.Α.Κ.

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ-ΦΟΡΤΣΑΚΗΣ ΜΑΣ ΓΥΡΝΟΥΝ ΣΤΟ ’73 ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙA

 Νοέμβρης 2014, 41 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, ενός

Πολυτεχνείου που δεν είχε μοναδικό αίτημα εξέγερσης την ανατροπή της χούντας,

αλλά την ανατροπή ενός συστήματος που καταφεύγει σε χούντες στρατιωτικού ή

άλλου ενδύματος. Ενός συστήματος που οδηγεί σε αυταρχισμούς, κρίσεις και

αντιδημοκρατικές υποτροπές. Ένα σύστημα ολοκληρωτικό που απαγόρευε τις

συγκεντρώσεις, συναθροίσεις, διαδηλώσεις καταστέλλωντας τις με βίαιο τρόπο,

παρόλα αυτά όμως ο αγωνιζόμενος λαός με βασικό αίτημα το “ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ”, αντιστάθηκε στη χούντα. Στις 13 Νοεμβρίου οι φοιτητές κλείνονται

στο Πολυτεχνείο, φτιάχνοντας τις απαραίτητες δομές για να ανταπεξέλθουν αλλά

και να κλιμακώσουν τον αγώνα τους. Έτσι λοιπόν το βράδυ της 17 Νοέμβρη μετά

άπο μια αιματηρή σύγκρουση έξω από το Πολυτεχνείο μεταξύ διαδηλωτών και

αστυνομίας το άρμα που βρισκόταν απέναντι από την κεντρική πύλη έλαβε εντολή

να εισβάλλει παρασαίρνοντας στο διαβα του οτι βρεί, ταυτόχρονα ομάδες -

μυστικών και μη- αστυνομικών εισέβαλαν στο Πολυτεχνείο και κυνήγησαν τους

φοιτητές, οι οποίοι πηδώντας από τα κάγκελα προσπάθησαν να διαφύγουν στους

γύρω δρόμους. Όμως τα αστικά μέσα ενημέρωσης το αντιμετωπίζουν ως μία

επέτειο κατάθεσης στεφάνων, ως το μνημόσυνο μίας αποτυχημένης γενιάς της

οποίας οι ιδέες και οι αγώνες ανήκουν στο παρελθόν και όχι σαν μια παλλαϊκή

εξέγερση.

 Κάθε χρόνο που περνάει το αίτημα ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, είναι πιο επίκαιρο

από ποτέ. Η κοινωνία βρίσκεται σε πλήρη εξαθλίωση, με την ανεργία και τις

ελαστικές σχέσεις εργασίας να την έχουν παραλύσει. Τόσο οι εργαζόμενοι όσο και η

νεολαία, βιώνουμε μία συνολική επίθεση σε κάθε έκφανση της ζωής μας :

επιστρατεύσεις, απολύσεις, διάλυση των δημόσιων αγαθών , καταπάτηση των

δικαιωμάτων μας στην δωρεάν παιδεία, στην ενημέρωση, στην υγεία, στην

ασφάλιση και του δικαιώματός μας να αγωνιζόμαστε. Η κυβέρνηση μέσα από την

πολιτική που εφαρμόζει επιχειρεί να τρομοκρατήσει τον λαό καταστέλλοντας

αγώνες, βάζοντας λουκέτο στους δημόσιους χώρους στέλνοντας ξεκάθαρα το

μήνυμά της. Τρανταχτό παράδειγμα αποτελούν τα γεγονότα που συμβαίνουν αυτές

τις μέρες στο ΕΚΠΑ, όταν φοιτητές διαδηλώνουν και αγωνίζονται για αξιοπρεπείς

συνθήκες σπουδών και βρίσκονται αντιμέτωποι με το ίδιο το κράτος. Την ώρα που ο

Φοιτητικός Σύλλογος Νομικής μετά από 5 βδομάδες αγωνιστικών αποφάσεων και

κινητοποιήσεων έχει πάρει από χτες νέα απόφαση για κατάληψη ζητώντας ψωμί,

παιδεία, ελευθερία στο σήμερα, οι πρυτανικές αρχές, όπως πάντα καλά

προετοιμασμενες απέναντι στη δράση του Φοιτητικού Κινήματος, κλείνουν τη

σχολή μια μέρα νωρίτερα, προσπαθώντας στην πράξη να ακυρώσουν την απόφαση

του Φ.Σ Νομικής. Και όχι απλά κλείνουν τη σχολή, αλλά χτυπούν τους φοιτητές

χωρίς έλεος.

ΜΗΠΩΣ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ?? Τώρα είναι οι δικές μας μέρες. Είναι η

σειρά μας να ολοκληρώσουμε τις μάχες που δόθηκαν στο παρελθόν και έμειναν

ατελείς, έχει έρθει η στιγμή να λειτουργήσουν ως ένα εφαλτήριο των αγώνων μας.

Ή θα αφήσουμε να επικρατήσει το σκοτάδι ή θα παλέψουμε για μία άλλη κοινωνία.

Είναι ο μονόδρομος που καλούμαστε να πάρουμε και αυτός που θα αφήσει ιστορία.

 Έτσι λοιπόν, στο σήμερα γεννιούνται ερωτήματα στα οποία το νεολαιίστικο κίνημα

πρέπει να απαντήσει από την αρχή. Με ποιο περιεχόμενο, με ποιους στόχους, με

ποιες μορφές μπορεί να εμπνεύσει και να ενώσει τα διαφορετικά τμήματα της νέας

γενιάς, αυτά που καταδικάζονται σε ένα παρόν αμορφωσιάς, φτώχειας, ανεργίας

και σε ένα ακόμα χειρότερο μέλλον; Οι αγώνες μας πρέπει να ξεκινάνε και να

οργανώνονται από τα κάτω, μέσα από μαζικές συνελεύσεις αποφασιστικού

χαρακτήρα, να γίνεται άλμα στην πολιτικοποίηση και την οργάνωση κάθε φοιτητή.

Το κίνημα της νεολαίας μπορεί και πρέπει να πρωταγωνιστήσει στους κοινωνικούς

αγώνες, μπορεί να σταθεί στην πρώτη γραμμή ως κομμάτι του εργατικού, λαϊκού

κινήματος συνδεόμενο με αυτό. Το Πολυτεχνείο έδειξε ότι η αποφασιστική και

μαζική κινητοποίηση του φοιτητικού κινήματος μπορεί να εμπνεύσει τη

συστράτευση του συνόλου της νεολαίας και να συνδεθεί με όλα τα αγωνιστικά

ρεύματα της κοινωνίας σε ένα νικηφόρο αγώνα ενάντια στις πιο ισχυρές χούντες.

                   

Δ.Α.Π. - Ν.Δ.Φ.Κ. = ΤΣΙΡΑΚΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Στο πιο πιστό σκυλί της κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής αναδεικνύεται η ΔΑΠ μετά τις τελευταίες προτάσεις της, για τον σύλλογο φοιτητών. Εκλογές με ενιαίο ψηφοδέλτιο προτείνουν για την ανάδειξη των εκπροσώπων των φοιτητών στη γενική συνέλευση τμήματος (Γ.Σ.Τ.) και στην επιτροπή σπουδών. Πιστοί στον νέο νόμο πλαίσιο καθώς και σε κάθε εφαρμογή του, όπως τα συμβούλια διοίκησης τα οποία βάζουν τις επιχειρήσεις στο πανεπιστήμιο και επιχειρούν να καταργήσουν κάθε συλλογική διαδικασία μέσα στο πανεπιστήμιο, όπως και το σχέδιο Αθηνά που διέλυσε μεγάλο κομμάτι σχολών πανελλαδικά όπως και τις δικές μας.

Η Δαπ σαν άλλη ΕΚΟΦ μέσα από αυτές τις εκλογές θέλει να καταστείλει τις συλλογικές μας διαδικασίες αλλά και να αποστρέψει τον σύλλογο από κάθε πολιτική απόφαση. Η ψήφιση εκπροσώπων για οποιοδήποτε όργανο των φοιτητών  χωρίς να καταθέτουν την πολιτική τους πρόταση για το Α.Ε.Ι. ,τα συμφέροντα των φοιτητών και την συνολική κατάσταση που βιώνει η κοινωνία σήμερα, είναι πρακτικές χουντικού τύπου. Θέλει διαδικασίες προσωποκεντρικές μέσα από τις οποίες δεν εκτίθεται ο αντιδραστικός ρόλος που παίζει στο Α.Ε.Ι.. Ξέρουν καλά και οι ίδιοι ότι οι Γ.Σ. δεν αποτελούν πρόσφορο έδαφος για να υλοποιήσουν τα σχέδια των εκάστοτε υπουργών τους. Μέσα στις γενικές συνελεύσεις ηττούνται ολοκληρωτικά. Αυτό δεν το λέει το Σ.Α.Α.ΦΟΙ.Κ.-Ε.Α.Α.Κ. αλλά οι 10 συνελεύσεις που πραγματοποιήθηκαν για το σχέδιο Αθηνά τον προηγούμενο χρόνο. 

Θέλουν συλλόγους διαλυμένους που δεν θα συνεδριάζουν ούτε όταν θα μας διαγράφουν, ούτε όταν θα μας αλλάζουν με το έτσι θέλω τους οδηγούς σπουδών, ούτε όταν θα διαλύουν το πανεπιστήμιο. Εναρμονισμένους στο πανεπιστήμιο του μνημονίου που δεν θα αντιδρούν, δεν θα εκφράζουν άποψη για τίποτα και οι εκπρόσωποι των φοιτητών θα είναι έτοιμοι να διαχειριστούν με manager επιχειρήσεων, μεγαλοκαθηγητάδες, πρυτάνεις, το μέλλον των φοιτητών. 

Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ βάζει πλάτη στα σχέδια της κυβέρνησης-ΕΕ για τη κατάργηση κάθε έννοιας δημοκρατίας και συλλογικών διεκδικήσεων εκεί που σπουδάζει, που δουλεύει και ζει η νεολαία. Να τους απαντήσουμε όπως τους αξίζει. Καλούμε όλους τους φοιτητές να προασπίσουν τις ελευθερίες και τα συλλογικά τους δικαιώματα, να διεκδικήσουν μόρφωση και εργασία έξω από τους νόμους που προστάζει η αγορά. Να μην επιτρέψουμε την διεξαγωγή εκλογών με ενιαίο ψηφοδέλτιο για την ανάδειξη των εκπροσώπων. Να μην επιτρέψουμε καμία διαγραφή φοιτητών και καμία αλλαγή στον οδηγό σπουδών που στόχο έχει την κατακερμάτιση των πτυχίων μας και την  εντατικοποίηση του ρυθμού σπουδών μας. Να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας.

ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 3/10 στις 10:00  ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝ ΤΙΣ         ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΜΑΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΚΤΗΘΗΚΑΝ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΑΙΜΑ!

ΑΝΤΙ ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΜΑΤΟΣ

Και αφού τελείωσαν οι πανελλαδικές, τι; Μετά από έξι χρόνια σχολείου, φροντιστηρίων και άπειρου χαμένου χρόνου κατάφερες να μπεις στο πανεπιστήμιο. Πέρασες ένα  μαραθώνιο παπαγαλίας, στείρας γνώσης και ανταγωνισμού. Ένα χρόνο που σου διδάσκει ότι ο διπλανός είναι ο αντίπαλος σου, και οφείλεις να τον ξεπεράσεις προκειμένου να ακολουθήσεις την επιστήμη που θέλεις. Είναι όμως το πανεπιστήμιο έτσι όπως το θέλεις; Ενώ οι περισσότεροι πιστεύουμε ότι το πανεπιστήμιο και το πτυχίο θα μας εξασφαλίσουν μια καλή θέση στην αγορά εργασίας  για μια αξιοπρεπή ζωή, τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά.


Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ…

Στον τομέα της εκπαίδευσης οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων επιχειρούν να εφαρμόσουν την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση έτσι όπως επιτάσσεται απ' την Ε.Ε. και τη συνθήκη της Μπολόνια. Η αναδιάρθρωση αυτή έχει σκοπό την συμμόρφωση του πανεπιστημίου στις ανάγκες της αγοράς και την διαπλοκή με ιδιώτες και ως συνέπεια την υποβάθμιση της ποιότητας των σπουδών και την μετακύλιση του κόστους της εκπαίδευσης στους φοιτητές. Αυτό από μόνο του καταλύει το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της παιδείας και οδηγεί στην εξ ολοκλήρου επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου. Θα παρατηρήσεις και εσύ ότι οι φοιτητικές παροχές (σίτιση, στέγαση, συγγράματα) έχουν μειωθεί δραματικά καθώς και ότι έχει απομείνει έχει δοθεί ως βορά στα χέρια ιδιωτών. Επιπλέον ενώ το κράτος κάθε χρόνο μειώνει τον προϋπολογισμό για την παιδεία παράλληλα βρίσκει τρόπους για να ‘‘κόβει’’ λεφτά από το πανεπιστήμιο (απολύσεις διοικητικών υπαλλήλων, καθηγητών). Σύμφωνα με όσα έχουν αναφερθεί η έλλειψη σίτισης και στέγασης είναι μια από τις αιτίες που πολλοί φοιτητές δεν μπορούν να αρχίσουν τις σπουδές τους καθώς και η ιδιωτικοποίηση του πανεπιστημίου καθιστά δύσκολο να τις τελειώσουν.
Πιο συγκεκριμένα, μετά τη συγχώνευση του Εφαρμοσμένου Μαθηματικού με το Μαθηματικό και την αλλαγή του οδηγού σπουδών οι ρυθμοί φοίτησης έχουν εντατικοποιηθεί. Πλέον η δήλωση των μαθημάτων σε κάθε εξάμηνο δεν είναι στη διάθεση του κάθε φοιτητή, καθώς όλα τα υποχρεωτικά μαθήματα (15 και πάνω μαθήματα) ‘μπαίνουν’ υποχρεωτικά στη δήλωση. Σε συνδυασμό με το μειωμένο πλέον όριο όσον αφορά το πλήθος των μαθημάτων που μπορεί να παρακολουθήσει κανείς, αλλά και το μέγιστο όριο φοίτησης (ν+2), ο ρυθμός σπουδών γίνεται εξοντωτικός. Ακόμη, μετά τη συγχώνευση έχουν δημιουργηθεί υπερμεγέθη τμήματα που ανατίθενται σε 1 με 2 καθηγητές με ότι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα των παρακολουθήσεων.


ΣΗΜΕΡΑ ΓΡΑΦΕΣΑΙ-ΑΥΡΙΟ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣΑΙ

Σαν να μην έφταναν όλα τα προηγούμενα στις 10/8/2014 το υπουργείο παιδείας μέσα από ανακοίνωσή του προαναγγέλλει τη διαγραφή των «λιμναζόντων» όπως λέει φοιτητών. Οι διαγραφές αυτές θα έρθουν να γίνουν βάση νόμων που έχουν ψηφιστεί το 2007 και το 2011 όπως τονίζει για να καλλιεργήσει εκείνον τον κοινωνικό αυτοματισμό που τόσο πολύ χρειάζεται και ο όποιος κινείται στη λογική του ότι όποιος ήθελε μπορούσε να έχει τελειώσει όλα αυτά τα χρόνια. Το ευτελές επιχείρημα για να πραγματοποιηθούν οι διαγραφές είναι το κόστος των μεγαλοετών φοιτητών στο πανεπιστήμιο. Αυτό βέβαια κάθε άλλο παρά αλήθεια είναι καθώς οι μεγαλοετείς φοιτητές δεν έχουν φοιτητικές παροχές και το μόνο που κοστίζουν είναι μια κόλλα αναφοράς στις εξεταστικές. Αυτή η λογική βέβαια δεν είναι σωστή καθώς χρειαζόμαστε ένα πανεπιστήμιο βασισμένο στις ανάγκες όλων των φοιτητών, μεγαλοετών και μη.  Οι διαγραφές έχουν σαν μόνο στόχο να πετάξουν έξω από το αμφιθέατρο τους φοιτητές με οικονομικά προβλήματα καθώς αν κάποιος φοιτητής εργάζεται για να μπορεί να πληρώνει τις σπουδές του δεν θα του μένει χρόνος για να σπουδάσει. Επιπλέον με τις διαγραφές αυξάνεται στο φοιτητικό σώμα τόσο πολύ η εντατικοποίηση και η λογική του ατομικού δρόμου που καταλήγει στο ότι ο καθένας φοιτητής πρέπει να κοιτάξει να συμβιβαστεί σε αυτή τη κατάσταση ή στη καλύτερη να παλέψει μόνος του με αποτέλεσμα και να χάσει. Κανένας λόγος για συλλογικό αγώνα οργανωμένο από τους φοιτητές για τον εαυτό τους.


ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Είναι σημαντικό να γνωρίζεις πως με την εγγραφή σου στη σχολή, γίνεσαι αυτόματα μέλος του συλλόγου φοιτητών του τμήματός σου. Ο σύλλογος φοιτητών έχει κάποια όργανα για τη λήψη αποφάσεων σε διάφορα ζητήματα που αφορούν είτε άμεσα τους φοιτητές και τις σπουδές τους είτε οποιοδήποτε άλλο κοινωνικοπολιτικό ζήτημα προκύπτει.


ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

Η γενική συνέλευση είναι το ανώτατο όργανο του Συλλόγου στο οποίο μπορούν να συμμετάσχουν όλοι οι φοιτητές.. Στις συνελεύσεις μπορεί ο κάθε φοιτητής να εκφέρει την άποψη του, να αποτιμήσει και να πάρει ενεργά μέρος στην απόφαση που θα υιοθετήσει ο σύλλογός του. Οι Γ.Σ. είναι το ζωντανό αμεσοδημοκρατικό κύτταρο  του φοιτητικού κινήματος καθώς είναι οργανωμένες από την βάση των φοιτητών και δίνουν τη δυνατότητα στον καθένα να κάνει πολιτική . Οι συνελεύσεις δεν θέλουμε να λειτουργούν ως όργανα των παρατάξεων αλλά ούτε να συγκαλούνται μόνο σε στιγμές έξαρσης του φοιτητικού κινήματος. Πιστεύουμε ότι είναι γόνιμο να γίνονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα ώστε να συζητιούνται-επιλύονται τα προβλήματα του φοιτητικού σώματος. Οι Γ.Σ. γίνονται όταν καλεστούν από το ΔΣ είτε αν το ζητήσει ικανοποιητικός αριθμός φοιτητών.


ΔΣ(Διοικητικό Συμβούλιο)

Είναι ένα γραφειοκρατικό όργανο στο οποίο συμμετέχουν εκπρόσωποι των φοιτητικών παρατάξεων ανάλογα με τα εκλογικά αποτελέσματα. Σαν Ε.Α.Α.Κ. είμαστε αντίθετοι με την λογική των ΔΣ καθώς πιστεύουμε πως προωθούν την εκπροσώπηση  της πλειοψηφίας των φοιτητών από κάποιους ΄΄πεφωτισμένους΄΄ οι οποίοι μπορεί να λειτουργήσουν και ως επίσημοι συνομιλητές με το υπουργείο παιδείας. Παρ’ όλα αυτά συμμετέχουμε στα ΔΣ ώστε να διασφαλίσουμε  πως δεν θα παρθεί κάποια απόφαση η οποία θα αντιτίθεται στα συμφέροντα των φοιτητών και ενίοτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσο πίεσης για τον ορισμό και τη διεξαγωγή γενικών συνελεύσεων.


ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ΜΑΖΙ

 Τα τελευταία τέσσερα χρόνια μετά την είσοδο της τρόικας ( Ε.Ε και Δ.Ν.Τ ) στην Ελλάδα υπάρχει μια επίθεση προς το λαό, η οποία μέρα με τη μέρα εντείνεται . Υπάρχουν όμως και πολλοί αγώνες που προσπαθούν να αμφισβητήσουν τον μονόδρομο που η πολιτική του κεφαλαίου επιχειρεί να επιβάλει. Θα είδες κι εσύ παλαιότερα τους καθηγητές να παλεύουν, να απεργούν και να καταστέλλονται άμεσα. Κι ίσως να άκουσες για τον αγώνα που έδωσαν οι διοικητικοί υπάλληλοι των πανεπιστημίων ενάντια στις παράλογες απολύσεις τους. Έναν αγώνα που δεν μένει στα στενά όρια των διεκδικήσεων των διοικητικών ή παλαιότερα των καθηγητών. Μην ξεχνάμε όμως και πόσους από τους αγώνες μας αυτή η κυβέρνηση έχει καταστείλει και μάλιστα με τον πιο άγριο τρόπο. Ας μην μας προκαλεί όμως αυτό εντύπωση, γιατί η πολιτική που επιχειρεί να επαναφέρει την απαγόρευση κυκλοφορίας και να αφαιρέσει το αναφαίρετο δικαίωμα στην απεργία και τη διαδήλωση, είναι αυτή η οποία φρόντισε να φέρει στο προσκήνιο και τα ιστορικά απολιθώματα, νοσταλγούς των ναζί  αφήνοντας στο απυρόβλητο τα μεγάλα αφεντικά να συνεχίσουν το (κυριολεκτικά) δολοφονικό έργο τους. Η Χ.Α όντας μια ξεκάθαρη συστημική δύναμη έχει ανοίξει πόλεμο ενάντια στο κίνημα της αριστεράς τόσο φραστικά όσο και σε επίπεδο κρατικής καταστολής και παρακρατικών επιθέσεων. Χαρακτηριστική ήταν η δολοφονία του αντιφασίστα μουσικού Παύλου Φύσσα από μέλος της ΧΑ στο Κερατσίνι που ξεσήκωσε μεγάλο κύμα αντίδρασης από το λαϊκό κίνημα. Επειδή εν τέλει είναι η ίδια πολιτική, η οποία με κέντρο την αγορά και το κεφάλαιο, έχει φέρει την ανεργία στο 50%  ενώ δεν θα διστάσει στο βωμό του κέρδους των πολυεθνικών και των τραπεζών συνεχίζει να δολοφονεί και να δολοφονεί.


ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ:

Η Ε.Α.Α.Κ. είναι γέννημα και παράλληλα τροφοδότης των μαζικών και δυναμικών φοιτητικών αγώνων της δεκαετίας του 90. Των αγώνων ενάντια στους νόμους Κοντογιαννόπουλου το '90- '91, Σουφλιά το '93,  Γ.Παπανδρέου το '95, Αρσένη το '97- '99, Γιαννάκου το 2007, ενάντια στο νόμο Διαμαντοπούλου το 2011 και στη φετινή κατεδάφιση του Πανεπιστημίου. Η Ε.Α.Α.Κ. είναι ένα πετυχημένο πείραμα της ανεξάρτητης αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Πρεσβεύει την ανάγκη όχι για άλλη μια αριστερά, αλλά για μια Άλλη Αριστερά ανεξάρτητη, ενωτική, αμεσοδημοκρατική, αντικαπιταλιστική. Έχει καταφέρει να συσπειρώσει δυνάμεις και αγωνιστές της ανεξάρτητης ριζοσπαστικής Αριστεράς που καμία φοιτητική παράταξη δεν κατάφερε ποτέ.

ΕΝΙΑΙΑ: Γιατί πρεσβεύουμε μια αριστερά που προωθεί όχι μια πλαστή ενότητα, αλλά ένα περιεχόμενο που θα μπορεί να ενοποιεί όλα τα πληττόμενα κομμάτια της νεολαίας και της εργασίας.
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ: Από το κράτος και τα κόμματά του. Από την τη κυρίαρχη πολιτική, τις επιχειρήσεις και τους καθηγητές. Δεν οδηγούμαστε από κανένα - λογοδοτούμε μόνο στον κόσμο της σχολής.
ΑΡΙΣΤΕΡΗ: Γιατί είμαστε με τα συμφέροντα των πολλών που εργάζονται, όχι των λίγων που πλουτίζουν στις πλάτες μας. Γιατί βλέπουμε γύρω μας έναν κόσμο που δεν ταιριάζει στις ανάγκες μας, που καταστρέφει τα όνειρά μας. Γιατί βιώνουμε την καταπίεση σε κάθε πτυχή της ζωής μας. Γιατί παλεύουμε για την απελευθέρωση και βλέπουμε την ανατροπή ως την μόνη ρεαλιστική λύση. Γιατί αρνούμαστε τον ατομικό δρόμο και παλεύουμε να δώσουμε συλλογικές απαντήσεις ακόμα και στα ατομικά προβλήματα.
ΚΙΝΗΣΗ: Γιατί «Σε ένα τρένο που κινείται κανείς δεν μπορεί να μείνει στάσιμος». Έτσι και εμείς αντιλαμβανόμαστε τους εαυτούς μας όχι μόνο σαν αποδέκτες, αλλά σαν δημιουργούς του κοινωνικο-ιστορικού γίγνεσθαι, προσπαθούμε μέσα από τη δράση μας να συμβάλλουμε στη δημιουργία μιας μη-καταπιεστικής, μη-εκμεταλλευτικής κοινωνίας.

.